|
WEBCOLUMN LEO MOCK
Dóórpakken vrijdag 16 april 2010 In deze periode van het jaar bevinden we ons in de fase na de bevrijding van het lichaam (Egypte), op weg naar een geestelijke bevrijding bij Sinai. Het jodendom als Partij voor de Vrijheid ... Maar wacht eens, staat er niet ook: "in het zweet van uw gelaat zult u brood eten" (Gen. 3:19)? Dus meer een Partij van de Arbeid. Maar wat te doen met "en u zult de vreemdeling liefhebben"? – een vermaning die zeer vaak terugkeert in de Tora? Dus toch een Partij van de Allochtonen? Ik weet het niet meer. En al helemaal niet als ik lees dat we God "een koninkrijk van priesters en een heilig volk moeten zijn", typische SGP- en CU-taal. En dan heb ik het nog niet eens over die 70 ouderen die Mosjé hielpen met het volk besturen op democratische wijze. 70 Democratische ouderen – dat lijkt toch wel sterk op Democraten ’66 ... Genoeg hierover. Gisteravond keek ik gefascineerd naar NOVA, naar een gesprek met Lucia de Berk, a.k.a. Lucia de B. Aparte vrouw, beetje vreemd. Maar dat maakt je toch niet meteen tot een seriemoordenaar ... Alweer een grote juridische misser van de afgelopen jaren. Hoe kan dat toch? 6,5 Jaar zat ze vast vanwege 7 moorden en nog drie geplande. Als niet Ton Derksen en Metta de Noo zich voor haar zaak hadden ingezet zou ze levenslang hebben vastgezeten. En dat op basis van vage bewijzen – schakelbewijs – en andere ongein (statistische so-called bewijzen, toxocologische rapporten etc). Uiteindelijk bleef over dat er helemaal geen misdrijf was gepleegd! Er was helemaal geen aanwijzing dat er vergif zou zijn gebruikt. Bizar allemaal. Hoeveel meer van dit soort gevallen zijn er? Op zich alweer een pleidooi tegen de doodstraf en tegen doorpakken. Want opeens roept iedereen dat we allemaal te soft zijn, er moet langer en vaker gestraft worden en zo. Prima, maar dan moeten we echt doorpakken en de schadevergoedingen deels persoonlijk gaan verhalen op de rechters en het OM, wanneer duidelijk sprake is van grove nalatigheid. Hetzelfde moeten we ook in de politiek gaan invoeren wat mij betreft. Politici die duidelijk zeer nalatig gehandeld hebben in beslissingen, gewoon wat laten betalen en desnoods strafrechtelijk vervolgen, in zware gevallen. Dat haalt misschien een beetje de avonturiers uit de politiek die alsmaar dingen roepen en zo. Maar wel van ons geld een vet wachtgeld krijgen. Hoe heette die ene dame ook al weer die, geloof ik, 24 uur kamerlid was, en toen wegging? Ik bedoel: roekeloos rijden wordt wel bestraft, maar roekeloos openbaar bestuur niet echt. Curieus toch? Ik woon in een gemeente waar de wethouder financiën miljoenen in IJsland heeft belegd en toen ... foetsjie. Ik bedoel IJsland – behalve Björk is daar toch niets? Te gek voor woorden eigenlijk, dat zoiets zonder consequenties blijft. Geef zo iemand een verbod van 5 jaar om in de politiek actief te zijn op het gebied van financiën, zou ik zeggen. Want dat doorpakken gaat vooral richting burger, nooit de andere kant op. In Israël wordt het volgende week ook warm overigens. In Asjkelon gaan namelijk de ultra-orthodoxen demonstreren tegen de verplaatsing van graven rond het ziekenhuis Barzilai. Het ziekenhuis van Asjkelon moet namelijk een nieuwe Eerste Hulp hebben met operatiekamers en zo die gepantserd zijn tegen een raketaanval uit Gaza. Want Asjkelon ligt immers al jaren onder vuur van raketjes die misschien wel klein zijn, maar gewoon door de dunne muren van Israëlische huizen daar gaan. Je moet zo'n ding niet op je kop krijgen of in je huiskamer ... Op het stuk grond dat voor deze nieuwe Eerste Hulp was gepland werden echter een tijdje geleden graven gevonden. Reden voor de ultra's om de bouwplannen te willen stopzetten – uiteraard vergezeld van de bekende politieke chantage. Om het verplaatsen van de graven te voorkomen zou er 90 miljoen sjekel extra moeten worden uitgegeven. Rabbijnen van meer gematigdere stromingen (hoewel die steeds zeldzamer worden binnen de orthodoxie) zagen helemaal geen probleem in het met respect verplaatsen van de graven en vervolgens herbegraven. Daar waren halachisch gezien gronden voor aan te voeren in de juridische literatuur en Talmoed. Na wat wikken en wegen ging Netanjahoe overstag en koos alsnog voor het verplaatsen van de graven. Dat leidde weer tot woede bij de ultra-orthodoxen die dus besloten om te gaan demonstreren. Ik ben benieuwd hoe dat af gaat lopen. Je moet inderdaad met eerbied omgaan met graven en je niet al meteen verschuilen achter argumenten van vooruitgang en kosten alleen. Maar eisen dat een graf nooit en te nimmer geruimd mag worden is weer een te fanatiek standpunt. Tot slot: minder werken is dè manier om gelukkig te worden, volgens een Brits onderzoek. 'Quality time' met je familie doorbrengen is de sleutel tot een gelukkig en gezond leven. Voor dit serieuze onderzoek werden gedurende vijf jaar ruim 10.000 Britse volwassenen ondervraagd over wat hen gelukkig maakte. Gezondheid, gezin en geld waren de drie belangrijkste factoren voor geluk. Maar wat bleek: alles was terug te brengen tot één basiswens: het verlangen naar een gelukkig familieleven. Goede gezondheid en een stabiele financiële situatie moeten daar toe bijdragen. De 'exploderende' kosten van de zorg zijn dus ook op een andere manier op te lossen: allemaal minder gaan werken.
|
Leo Mock kreeg zijn opleiding in Israël aan een talmoedhogeschool (jesjiwa). Verder studeerde hij Joodse geschiedenis aan de Bar-Ilan Universiteit en oude geschiedenis aan de UvA. Hij is sinds 1999 docent bij de Vakgroep Hebreeuws van de UvA. Samen met co-auteur rabbijn R. Evers schreef hij Aan tafel bij de rabbijn - eten en drinken in bijbels perspectief (1999). In Zappen door de Talmoed (2002) en Surfen op de zee van de Talmoed (2004) vindt de lezer zijn talmoedcolumns die hij in de periode 1999-2003 publiceerde in het NIW. Voor Crescas verzorgt Leo Mock, naast zijn wekelijkse web-column, diverse Talmoed-cursussen.
Volg dit blog automatisch!
Wilt u automatisch op de hoogte worden gehouden wanneer er een nieuw bericht op deze weblog verschijnt? Abonneer u dan op de RSS-feed. Abonneer via RSS Abonneer via Google
Klik hier voor meer informatie over RSS september 2010:
Een tzaddiek augustus 2010: Wat doen we op sjabbat? Een ontspannen vakantie juli 2010: Paul Keppeltjesdag juni 2010: Een echte held Politici laten zich niet horen Bowlen mei 2010: Jesaja 53:5 Eten Koninginnedag april 2010: Lag Be'omer Feestvieren en herdenken Dóórpakken Ben jij nog in? Pesach: waar gaat het echt om? maart 2010: Méér dan vier vragen ... Insecten De langste Poeriem ooit Herken de Poeriemgrap! februari 2010: Rare vragen, rare antwoorden Rabbijn Elon in problemen Gescheiden buslijnen Nogmaals de diboek januari 2010: Diboek Natuurrampen Een boek kopen Uitvinding van de bakker Oud-en-Nieuw december 2009: Taal Halachisch veroorzaakte kinderloosheid november 2009: Dawwenen op het juiste moment Kosjer Bidden om regen Het wisselen van de seizoenen oktober 2009: Leerhuizen in de mediene Een boek uitlezen Onze minhag Een soeka in de Diaspora Soekotmelancholie september 2009: Jom Kippoer Leeuwen en beren Woordeloze haast De 'midrechov' in Jeruzalem augustus 2009: Tatoeages, een beladen imago Op bezoek bij S juni 2009: Vakantie Generatiekloof mei 2009: Cheesecake Keukenhof Varkensgriep april 2009: Vakantie Chameets maart 2009: Een jesjiva-gave Wie zonder zonde is, wordt immuun voor ..... Economie Poeriem februari 2009: Taal en getallen Internet-tribalisme Verkiezingen De taxichauffeur en de zoon van de rabbijn januari 2009: Liefde Oppassen voor slangengif! Cafépraat Veel boeken – en een goed huwelijk december 2008: Een ongeluk of dood door schuld? De Israëlische State Controller De periferie november 2008: Zending Kromme komkommers Actie en reactie De regenmaker oktober 2008: Slechte gedachtes Hosjanna Rabbah Soekot Onze zondes Een oud kabbalistisch gebed |
||||||